تاریخچه رویدادها

در این بخش برخی وقایع مهم تاریخی اعم از رویدادهای تاثیرگذار و یا  زندگی و نقش شخصیت های علمی در بستر گذشته تا حال انستیتو پاستور ایران با توضیحی کوتاه از آنچه در تصویر دیده می شود برای آشنایی مخاطب با سیر تحولات علمی واجتماعی وقت مانند اپیدمی ها یا مشکلات بهداشتی جامعه در برهه ها و بزنگاه های تعیین کننده ونقش انستیتو پاستور ایران در این وقایع به تصویر کشیده شده است. تصمیم سازی ها، مدیریت ها، راه کارهای عملی میدانی و ازمایشگاهی، جذب نیروهای متخصص، سفرهای داخلی و خارجی محققین و مدیران، تصمیم های اداری، غروب و مرگ دانشمندان انستیتو پاستور ایران، بزرگداشت ها، مراسم وجشن ها و طیف وسیعی از وقایع و رویدادهای تلخ وشیرین تاریخ انستیتو پاستور ایران در این بخش ثبت تاریخی شده است.

جمعی از نخستین محققین انستیتو پاستور ایران در سال های اغازین تاسیس

تهران - انستیتو پاستور ایران

از چپ: دکتر مهدی ذوالریاستین، سیدرضا (کارشناس آزمایشگاه)، تیمور دولتشاهی، دکتر سیدحسن میردامادی، دکتر عبدالله حامدی، دکتر احمد نجم‌آبادی. عکس و زیر نویس عکس اقتباس از: کتاب خاطرات خدمت در انستیتو پاستورایران؛ دکتر مهدی قدسی(۱۲۷۹-۱۳۷۰) رئیس اسبق انستیتو پاستورایران؛ به کوشش دکتر احسان مصطفوی ؛ انتشارات گپ؛ چاپ نخست ۱۳۹۵

در سال ۱۲۹۹، دکتر ژوزف منار به‌عنوان «اولین رئیس انستیتو پاستور» به ایران آمد. دکتر ژوزف منار با همکاری برخی نخبگان  ، از جمله دکتر ابوالقاسم بهرامی، دکتر حسین مشعوف، دکتر احمد نجم‌آبادی، دکتر یحیی پویا و تیمور دولتشاهی، انستیتو پاستور ایران را در ساختمانی اجاره‌ای در باغ مدبرالدولۀ سمیعی (خیابان استخر کنونی) تأسیس کردند.

دکتر مارسل بالتازار، رئیس وقت انستیتو پاستور ایران(1340-1325)، در حال نظارت بر ساخت‌و‌سازهای انستیتو پاستور ایران، 1۳۳۰

تهران - انستیتو پاستور ایران

دکتر مارسل بالتازار شایسته‌‌ترین انتخاب برای هدایت و مدیریت انستیتو پاستور ایران بود. بالتازار قبل از آمدن به ایران کارهای گسترده‌‌ای در زمینۀ «تیفوس» و «تب راجعه» در مراکش انجام داده بود. اولین وظیفۀ او هدایت ساخت ‌و‌سازهای جدید انستیتو در زمین‌های‌ اعطایی دولت بود. انجام‌ ساخت‌ و‌سازهای جدید، پروژه‌ای هرروزه بود که در اولین سال های حضور او در ایران بیشترین وقت بالتازار را گرفت و در نهایت، در سه مرحله به پایان رسید. مرحلۀ اول مربوط به نوسازی ساختمان‌های‌ قدیمی بود. مرحلۀ دوم به ساخت مجموعه امکاناتی برای ارائۀ خدمات به مردم اختصاص یافت و مرحلۀ سوم نیز شامل ساخت ساختمان‌ها و آزمایشگاه‌هایی بود که جایگزین تسهیلات نوسازی‌شدۀ قدیمی می‌شدند.

همدان، روستای اقبلاغ مرشد، سال۱۳۲۶

روستای طاعون ‌زدۀ اقبلاغ مرشد )روستایی از توابع بخش گل‌تپه شهرستان کبودرآهنگ در استان همدان ایران (، اکیپ اعزامی انستیتو پاستور ایران برای مبارزه با طاعون: از راست به چپ (جلو): دکتر میرحامد سیادت، دکتر شمس‌الدین مفیدی، دکتر مارسل بالتازار رئیس وقت انستیتو پاستور ایران(۱۳40-۱۳25) ، دکتر زارع، احمد حکیمی

کشاورزان مجروح روستای صحنۀ کرمانشاه (مجروحان هارگزیدگی) ، انستیتو پاستور ایران، تهران، تابستان سال ۱۳۳۳

دانشمندان  انستیتو پاستور ایران  در یک  فرصت  تاریخی درمان توأم واکسن و سرم ویژۀ ضدهاری را برای هار گزیدگی  عده ای  از کشاورزان کرمانشاه  انجام دادند . در یکی از شب‌های تابستان  سال ۱۳۳۳، گرگ هاری کشاورزان روستای صحنۀ کرمانشاه را غافلگیر و ۲۹ نفر را مجروح کرد. این افراد به انستیتو پاستور ایران در تهران منتقل شدند. دکتر  بالتازار ودکتر میرشمسی، برنامه درمان اختصاصی هارگزیدگان را با طریقۀ پیشنهادی سرم و واکسن اجرا کردند. حداقل ۵۰درصد از این قبیل هارگزیدگان که تنها با واکسن درمان شده بودند، به هاری مبتلا و فوت می‌شدند. از سیزده نفر درمان‌شده با روش پیشنهادی (سرم و واکسن توأم) تنها یک نفر و از پنج نفر درمان‌شده با واکسنِ تنها، سه نفر به هاری مبتلا و فوت شدند. این روش   درمان خیلی زود از طرف سازمان جهانی بهداشت تأیید شد  و از آن پس، در ایران و در همۀ مراکز درمان هاری این روش دنبال شد.

اعضای مجلس مشاوره دربارۀ وبا،انستیتو پاستور ایران، شهریور۱۳۴۴

تهران - انستیتو پاستور ایران

ردیف بالا از راست: دکتر مارسل بالتازار، دکتر علی مشحون، دکتر عزیزالله ثابتی، دکتر رسول پورنکی، پروفسور لاپی سونی، دکتر بیوک سیدیان

 ردیف پایین از راست: دکتر منوچهر شاه‌قلی وزیر بهداری(۱۳۴۴-۱۳۵۲)؛دکتر مارکولینو گومز کاندو رئیس سازمان جهانی بهداشت(۱۹۵۳-۱۹۷۳) ؛ دکتر مهدی قدسی رئیس وقت انستیتو پاستور ایران(۱۳۴۰-۱۳۴۸) و دکتر عبدالحسین طبا، رئیس ایرانی دفتر خاورمیانه و شمال آفریقا سازمان جهانی بهداشت.

در پنجاه سال اول تأسیس انستیتو پاستور ایران، دست‌کم پنج بار اپیدمی وبا در ایران اتفاق افتاد. انستیتو پاستور ایران برای کنترل و مبارزه با وبا به‌ دقت و باسرعت عمل کرد. بخش میکرب‌شناسی و واکسن‌سازی انستیتو پاستور ایران به کارخانۀ بزرگی مبدل شد که مقادیر بسیاری مایۀ ضدوبا را تدارک می‌دید.

اعضای شورای عالی (هیئت امنای) انستیتو پاستور ایران، جلسۀ چهل‌و‌دوم، ۲۸ آذرماه ۱۳۴۷ تهران - انستیتو پاستور ایران

از راست، ردیف پایین: دکتر منوچهر شاهقلی، وزیر بهداری؛ دکتر مهدی قدسی، رئیس وقت انستیتو پاستور ایران از سال۱۳۴۰تا ۱۳۴۸؛ دکتر منوچهر اقبال، استاد بیماری‌های‌ عفونی و دکتر حسن مرشد، معاون وزارت بهداری. از راست، ردیف بالا: دکتر باسقی، استاد بهداشت؛ دکتر محمد علی فقیه، استاد اپیدمیولوژی و رئیس دانشکدۀ بهداشت؛ دکتر مرتضی کاوه، رئیس انستیتو رازی؛ دکتر محمد فتحی، دبیر شورا و دکتر شفا، استاد باکتری‌شناسی.

سمینار بین‌المللی طاعون، تهران، انستیتو پاستور ایران، سخنرانی دکتر محمود بهمنیار. ۱۳۴۹

دکتر محمود بهمنیار رئیس بخش هاری انستیتو پاستور ایران در سال ۱۳۳۵ ، محقق و کارشناس عالی رتبه طاعون و هاری سازمان جهانی بهداشت در سال ۱۳۵۴ بود.

دیدار دکتر هالفدان مالر، رئیس وقت سازمان جهانی بهداشت، از انستیتو پاستور ایران و ارائۀ توضیحات توسط دکتر احمد فیاض به ایشان، سال 1۳5۳ (۱۹۷۵)

تهران - انستیتو پاستور ایران

(سمت چپ) دکتر دکتر هالفدان تئودورمالر (2016-1923) ؛ پزشک (دانمارکی) رئیس سه دوره متوالی سازمان جهانی بهداشت از ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۸. یکی از پیشروترین روسای سازمان جهانی بهداشت و بنیان گذار برنامه جهانی " سلامت برای همه تا سال۲۰۰۰”

(سمت راست) دکتر احمد فیاض(۱۳۱۵)  کارشناس سازمان جهانی بهداشت؛ رئیس ازمایشگاه هاری انستیتو پاستور ایران و پس ازان رئیس بخش تحقیقات و مرکز رفرانس سازمان جهانی بهداشت برای هاری انستیتو پاستورایران تا سال ۱۳۸۹.